در كلمات اميرمؤمنان ـ عليه‏السّلام ـ آمده است كه فرمود: « وَاللّه‏ِ، لاَبْنُ أَبى طالِبٍ آنَسُ بِاْلَمْوتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْىِ أُمِّهِ. »(1)
به خدا سوگند، قطعا علاقه‏ى پسر ابى طالب به مرگ، از علاقه‏ى كودك به پستان مادر، بيشتر است.
و در كلمات سيّد الشّهدا ـ عليه‏السّلام ـ آمده است: « وَ ما أَوْلَهَنى إِلى أَسْلافى! إِشْتياقَ يَعْقُوبَ إِلى يُوُسَفَ. »(2)
چه‏قدر به گذشتگانم علاقمند و سرگشته‏ام! بسان علاقه‏ى حضرت يعقوب به حضرت يوسف ـ عليهماالسّلام ـ .

هم چنين به هنگام خروج از مكّه و حركت به سوى كربلا طىّ نطقى فرمود:
« مَنْ كانَ باذِلاً فينا مُهْجَتَهُ، مُوَطِّنا عَلى لِقاءِ اللّه‏ِ نَفْسَهُ، فَلْيَرْحَلْ مَعَنا. »(3)
هركس مى‏خواهد جان خود را درباره‏ى ما بذل كند و خود را براى ملاقات با خدا آماده كرده است، باما كوچ كند.
يعنى همه را به جهاد و جنگ و كشته شدن دعوت مى‏نمود. اهل بهشت نيز دوستان خود در دنيا را دعوت مى‏كنند كه چرا نمى‏آييد و در قفس و زندان مانده‏ايد؟!

1. نهج البلاغه، ص 52؛ بحار الانوار، ج 28، ص 233؛ ج 71، ص 57؛ ج 74، ص 334.
2. بحار الانوار، ج 44، ص 366؛ كشف الغمّه، ص 29؛ لهوف، ص 60.
3. بحار الانوار، ج 44، ص 366؛ لهوف، ص 60.