قبلا نوشته بودم که کودکی چقدر مهم است و شگفت انگیز حالا یک دفتر نقاشی از نه سالگی ام پیدا کردم. یک خانم معلم خیلی خوشکل داشتیم به اسم خانم حجتی. یک دختر خانم جوون و یک چیزی شبیه زنهای نقاشی مینیاتور!! خلاصه ما کلی با این کلاس نقاشی حال می کردیم و نقاشی های خوب خوب می کشیدیم... اما اصل مطلب اینه که آخر این دفتر نقاشی یک نامه نوشته بودم به خانم حجتی. بدین شرح:
نامه برای معلم نقاشی
همانطور که به ما یاد داده اید یشمی= کمی سیاه+ زرد + آبی زیاد ما بچه ها همان کسانی هستیم که می گویید پیش خدا دلمان پاک است مثل یک ظرف بلورین. ما فرمول خوب بودنمان فقط سه چیز است مهربانی + کمی محبت + شادابی زیاد. این فرمول زندگی یک کودک است. من هر کاری میکنم همیشه یاد این سه فرمول هستم وقتی هم بزرگ شوم همین راه را ادامه خواهم داد این فرمول یک زندگی خوب است که تا به حال به هیچکس نگفتم""
این هم یک نقاشی از همان دفتر
2
نوشته شده در ساعت 11 بعد از ظهر توسط محمد حسین خوشنویس
|
